Interview met… Joep van Deudekom

joep van deudekomIn deze serie gaan we terug naar de studententijd van een beroemde ex-student van de HvA. Deze keer: Joep van Deudekom.

Na zijn studie aan de ALO (1978-1982) stond Joep jarenlang voor de klas als gymleraar. “Bijna tegen wil en dank. Ik wist dat ik dit niet mijn hele leven zou gaan doen.” En dat klopte, want Joep werd componist en tv-presentator, maar de meeste bekendheid geniet hij als cabaretier. Samen met Viggo Waas en Peter Heerschop, die hij op de ALO heeft leren kennen, vormt hij cabaretgroep NUHR. Maar vergeten is hij zijn tijd als leraar niet. “Ik had nooit cabaretier kunnen worden als ik niet jarenlang voor de klas had gestaan.”

ALO is een lerarenopleiding, dus je wilde gymleraar worden…
“Integendeel, ik heb nooit de intentie gehad om gymleraar te worden. Ik wilde gewoon die opleiding doen omdat het mij ontzettend leuk leek en omdat ik een paar mensen kende die daar al op zaten. Met een vriend die al z’n hele leven gymleraar wilde worden ging ik naar de testdag. Maar die vriend werd niet aangenomen en ik wel! Was wel lullig. Maar eigenlijk wilde ik toen niet meer naar de ALO, maar ging er toch naartoe want ik zou daarna iets gaan studeren waar ik écht wat mee zou gaan doen. Want ik had echt geen zin om langdurig gymleraar te zijn.”

Maar je bent het wel zo’n 7 jaar geweest.
“Klopt, bijna tegen wil en dank. Ik heb namelijk geweigerd voor militaire dienst en dan moest je een vervangende dienst doen. En dat was gymnastiekles geven… De leraar waar ik zelf les van had gehad was van de trap gevallen en een paar maanden uitgeschakeld. Zo kon ik invallen op mijn eigen middelbare school, in mijn eigen buurtje… daar kon ik geen nee op zeggen. Na de eerste lesdag kwam ik thuis en zei ik tegen mezelf dat ik dit niet mijn hele leven zou gaan doen.”

Waarom zei je dat?
“Ik vond het wel leuk, maar het vak verandert niet zo erg. Binnen drie jaar had ik alle tikspelletjes die je maar kunt bedenken uitgevoerd en op gegeven moment ben je dus aan het herhalen. En de klas loopt niet meer over je heen, die heb je in de hand leren houden, dus die uitdaging is ook weg. En dan wordt het wel heel saai. Maar het was erg leuk om te doen. Ik heb ook een echte eigenschap van gymleraren; de neiging bezitten om alles in handen te houden en te willen regelen. Dat is echt iets voor gymleraren en daarom zijn het soms van die vervelende mensen. Maar logisch ook, want het is een moeilijk vak. Je moet namelijk 25 kinderen laten bewegen en dan het liefst ook nog georganiseerd. Gymleraren moeten daarom dingen snel zien en regelen en dat doe ik nu ook in mijn werk. Ik doe van alles door elkaar.”

Ja, want je schrijft ook muziek, maakt columns, presenteert…
“Iemand zei een keer tegen mij; je bent generalist. Je hebt specialisten en generalisten. Specialisten zijn goed in één ding en generalisten kunnen van alles een beetje. Die man zei; ‘jij kan heel gelukkig worden als generalist, want je doet veel verschillende dingen. Zolang je maar nooit de fout maakt dat je je gaat vergelijken met een specialist. Daar win je het nooit van.’”

Mooie les. Wat vond je eigenlijk van de studie?
“Ik vond alles leuk. Het was twintig uur in de week sporten en als je van sporten houdt heb je een feestelijke week. Ik was geen goede turner, maar als je dat met blaren op je handen in de krukkenuurtjes – extra turnuurtjes in de avond – toch onder de knie krijgt is dat heel bevredigend. De theorie vond ik ook hartstikke leuk. Vakken als filosofie en pedagogie werden goed gegeven. Maar het is lastige stof en ik merkte samen met Peter Heerschop en Viggo Waas dat wij, als vwo-ers, minder moeite hadden met deze vakken dan de havisten.”

Wat heb je geleerd op de ALO?
“Door dingen heen bluffen. Ikzelf was 22 jaar en stond voor een klas van zes-vwo met jongens van 21 jaar. Je kunt nooit overal de beste in zijn, dus je moet bluffen want je wordt als jonge leraar overal op afgerekend. Als je de salto voordoet, moet je dus wel op je voeten landen. Daardoor heb ik geleerd om te gaan met spanning. Ik weet zeker dat ik nooit cabaretier had kunnen worden als ik niet vijf of zes jaar voor de klas had gestaan, want je wordt zo sterk als je je staande kunt houden tussen allemaal pubers. Bovendien ben ik ontzettend volwassen geworden tijdens deze studie. Zo is bij de meeste studies een scriptie schrijven en een presentatie geven het meest confronterende wat je moet doen, maar een klas met 25 kinderen in bedwang houden en niet afgaan is toch even wat anders.”

Deed je al aan cabaret op school?
“Ik niet, maar Peter wel. Hij ging gelijk meedoen met schoolcabaret. Ze gebruikten daar bestaande melodieën en maakten er andere teksten op. En dat vond ik zo armoedig. Ik ging naar hen toe en zei: ‘dit is een geweldig programma, maar de muziek is niet goed. Dat kan ik wel doen.’ Ik maak namelijk al sinds mijn twaalfde muziek. Zo is het begonnen. In het vierde jaar waren we vrij goed en hadden we ook optredens buiten school, maar omdat we een baan kregen of verder studeerden hebben we er niets mee gedaan. Pas een jaar of zes later kwam er een gelegenheid waarop we weer een keer samen gingen spelen en dat leverde zoveel succes op, dat we wel eens wilden zien hoe goed we dan zijn. Toen begonnen we met NUHR. En dat ging zoals je weet vrij aardig.”

<KADER>
Geboren: 28 maart 1960
Plaats: Haarlem

Na de ALO studeerde Joep rechten en werd behalve gymleraar ook docent privaatrecht.

Behalve spelen met NUHR, presenteert Joep het tv-programma Onder de Tram. Tevens heeft hij een wekelijkse radiocolumn op radio 3.

Geschreven voor Havana

Copyright © Gabriël Deriga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.