Interview met… Peter Heerschop

In deze serie gaan we terug naar de studententijd van een beroemde ex-student van de HvA. Deze keer: Peter Heerschop.

In 1978 begon hij aan de Academie voor Lichamelijke Opvoeding (ALO). “Het was een kunst om daar op te komen, want er waren strenge toelatingseisen,” aldus Peter. “Maar toen ik was aangenomen, was ik zó trots, dat ik met mijn ALO-jack, met zo’n wanstaltig groot ALO-logo achterop, in de trein ging zitten. Zo kon iedereen zien dat het mij gelukt was.” Op de ALO leerde hij Viggo Waas en Joep van Deudekom kennen. Met z’n drieën vormen zij de cabaretgroep Niet Uit Het Raam (NUHR). Na zijn studie gaf Peter twaalf jaar lang les. “Van kleins af aan vond ik gymleraar het allermooiste vak. Cabaret is later op mijn weg gekomen. Het heeft wel altijd in mij gezeten.” Later deed Peter nóg een studie aan de HvA: Pedagogiek. “Dat strekt absoluut niet tot aanbeveling.” Maar over de ALO kan hij weinig kwaads zeggen. “Ik heb daar een toptijd gehad en leuke mensen ontmoet. Ik heb er geen seconde spijt van.”

Hoe zag de school eruit?
“Het was niet groot. Er waren zo’n 450 studenten. Het leek een sekteachtige opleiding, want het gebouw lag totaal afgelegen in Geuzeveld. Je hoefde ook nooit van het terrein, want de atletiekbanen en velden lagen naast het gebouw. En er was een zwembad in de academie.”

Wat herinner je je van de lessen?
“De meeste indruk maakten de vakken psychologie, pedagogiek en filosofie. Dat was behoorlijk ingewikkelde materie voor iemand die net van de middelbare school kwam. De ene helft van de dag was je aan het sporten en de andere helft dacht je na over wat je als mens het beste kunt doen en hoe je een kind moet opvoeden. Er ontstonden allerlei diepzinnige gesprekken, waarna je bijna dacht het ook echt te begrijpen.”

Deed je op de ALO aan cabaret?
“Mijn eerste contact met cabaret was tijdens de introductiedagen. Daar waren cabaretvoorstellingen en toen dacht ik: ‘Dat wil ik ook.’ Het zal wel niet de bedoeling zijn geweest, maar tijdens de intro heb ik namens mijn groepje twintig minuten op het podium gestaan met de microfoon in mijn hand.
Op school werd aan cabaret gedaan, maar hoogstens twee of drie keer per jaar. Toen schreef ik wat voor het cabaret, maar dat moet je nu niet meer terugzien. Daar moet een verbod op komen.”

Was je tijdens de ALO al ‘de leukste’?
”Dat weet ik niet. Ik was wel een enthousiastmaker. Ik knalde er altijd in. En volgens mij was ik ook behoorlijk bindend. Ik wilde ervoor zorgen dat iedereen betrokken was.”

Was iedereen zo gedreven?
“Nou, ik denk wel dat mensen van buitenaf dachten: ‘Wat is het voor opgefokte bende hier?’”

Nog iets opgestoken waar je als cabaretier wat aan hebt?
“De ALO heeft enorm bijgedragen aan mijn persoonlijke ontwikkeling. En ik heb daar leren spreken en overbrengen. De ALO toen was erg gericht op het nadenken over betekenissen van gedrag. Die diepgravende manier van naar mensen kijken, dat heb ik er geleerd. En ook de zin om altijd iets nieuws aan te pakken. Alles kan leuk zijn. Zo werken we bij NUHR nog steeds. Daarom pak ik nu veel aan: televisie, radio, etc. De ALO is voor mensen die niet uitblinken in één sport, anders waren ze wel topsporter geweest, maar voor sporters die van alles een beetje kunnen. Zo is het ook bij mij. Heel veel samen lijkt goed. Een dekmantel, ha!”

Na de ALO begon je met lesgeven en deed je een avondstudie Pedagogiek.
“Ik had zin om nog een studie te doen. Ook als vangnet om bij blessures een ander beroep te kunnen uitoefenen. Toen ik drie maanden Pedagogiek deed, werd ik leerlingbegeleider. Heel vreemd, want ik startte een studie om iets te bereiken en dat had ik al na drie maanden. Die motivatie viel weg. Toch heb ik de studie afgerond en mijn MO-A en MO-B gehaald.”

LEVEN IN EEN HOK
Bleef je in Bussum wonen toen je ging studeren?

“De eerste drie jaar wel, daarna ben ik in een hok terecht gekomen. Ik weet niet hoe studenten nu wonen, maar het kan niet erger zijn dan ik daar heb meegemaakt. Ik heb nu een konijn, maar die heeft het beter dan ik toen heb gehad.”

Zo erg?
“Verschrikkelijk. Ik vraag me af hoe ik daar heb kunnen wonen. Ik bedoel, met mijn lengte pas ik niet eens in dat hok! Volgens mij heb ik nooit met de deur dicht geslapen, omdat mijn benen naar buiten staken.”

Hoe was het leven in de stad?

“Ik moest enorm wennen, het was zo groot. Maar als ik het over moest doen, zou ik eerder in Amsterdam gaan wonen. We hadden op donderdagavond altijd een ALO-avond, waar alle dranklustigen samenkwamen en dat duurde maar voort. Ik had vrijdagochtend net genoeg tijd om vanuit de kroeg mijn schoolspullen thuis te halen. Studeren is voor een deel toch ook samen eropuit trekken? Het was een mooie tijd, daar had ik meer van mee moeten maken. Maar vroeger was ik te dorps.”

VOORTDENDERENDE TREIN
Je doet veel verschillende dingen. Ben je snel verveeld?

“Ja, maar ik heb ook een brede interesse. Ik ervaar het niet alsof ik verstrooid bezig ben. Ik doe één ding; overbrengen van hoe ik tegen dingen aankijk en dat kan via televisie, radio, etc. Ik heb een voortdurende zucht naar bevestiging, daar zit iets sneus in. Als ik iets presteer, wil ik nog iets doen en dan nog iets. Ik heb een vak gekozen waar plaats is voor applaus of een reactie. Dat heb ik nodig. Goh, als ik dat zeg denk ik: ‘Wat een kinderachtige man.’ Gelukkig wordt het minder.”

Waar ben je momenteel mee bezig?
“Tot de kerst treed ik op met NUHR. Daarnaast ben ik soms medepresentator van Kopspijkers. Dat doe ik om even los te komen van puur cabaret en om te zien of ik dat ook kan. Verder werk ik voor Radio 538 en Nieuwe Revu, en beginnen we binnenkort weer met De Vrienden van Van Swieten.”

Ga je met Lebbis nog op reis voor het programma 127 wensen?
“Laat dat in godsnaam weer opstarten. Het is echt het allerbeste wat ik ooit heb gedaan. Je reist met een vriend langs de mooiste plekken en je wordt er nog voor betaald ook. Wat een mazzel heb ik. De onderhandelingen zijn bezig.”

Weet je nog hoe je huis eruit ziet?
“Het lijkt veel wat ik doe, maar ik ben meer thuis dan ooit. ’s Avonds en in het weekend ben ik weg. Ik heb een heel ander ritme dan bijna alle mensen om mij heen. Zij zeggen altijd dat ik nooit tijd heb. Maar overdag heb ik best tijd, maar zíj hebben dan nooit tijd. Ik zit hier hele dagen te wachten tot er eindelijk eens iemand langskomt.”

<KADER>
Peter Heerschop
Geboortedatum: 07-09-1960
Geboorteplaats: Bussum
Basisschool: De Hoeksteen
Middelbare school: Sint Vituscollege

In 1987 werd NUHR tweede bij Cameretten, wat de doorbraak betekende voor de cabaretgroep. Met het huidige theaterprogramma ‘Over de Top’ won NUHR dit jaar de cabaretprijs Poelifinario voor het beste cabaretprogramma van het jaar.

Geschreven voor Havana

Copyright © Gabriël Deriga

Een gedachte over “Interview met… Peter Heerschop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.