Waarom de aanslagen in Parijs bij ons Nederlanders meer indruk maken dan de aanslagen in Beiroet en Bagdad

oermensHet valt mij de afgelopen dagen op, zowel in real life als op social media, dat veel mensen iets zeggen in de trant van: “Tuurlijk is het erg wat er in Parijs is gebeurd, maar als er aanslagen in Beiroet zijn of Bagdad trekt niemand zich daar iets van aan”. Vandaag letterlijk gehoord: “Hypocriet om te treuren om Parijs, terwijl in het Midden-Oosten elke dag honderden doden vallen door aanslagen”. Is het raar dat de aanslagen in Parijs meer indruk maken op ons Nederlanders, dan dat aanslagen in het Midden-Oosten dat doen?

Als we kijken naar de biologische instellingen van mensen, is het antwoord op deze vraag ‘nee’. Het is niet raar dat de ‘Paris Attacks’ ons meer raken dan aanslagen buiten Europa. Waarom? Door een overlevingsmechanisme waarmee de menselijke hersenen zijn uitgerust. Dit mechanisme zorgt voor een band met ‘de eigen stam’. Nederlanders in het algemeen lijken genetisch meer op Fransen (in het algemeen), dan op Palestijnen of Libanezen. Dit wordt versterkt doordat Nederland en Frankrijk een vergelijkbare cultuur hebben en omdat velen van ons ‘een band’ hebben met Frankrijk en Parijs: we zijn bijna allemaal ooit in Frankrijk of Parijs geweest, zien regelmatig Paris Saint Germain voetballen op tv, luisteren naar Franstalige liedjes en hebben de Franse taal geleerd op school. Wij voelen ons – genetisch en cultureel – tot dezelfde stam horen als de Fransen. Hoe werkt vervolgens het eerder genoemde verdedigingsmechanisme? Allereerst, deze is al tienduizenden jaren oud en moest helpen om de mens als soort te laten overleven in een wereld vol gevaren. De mens werd in staat gesteld mensen uit vreemde stammen te herkennen, want dit kon gevaar betekenen. Mensen uit andere stammen hadden misschien onbekende dodelijke ziektes, of kannibalistische intenties. De oermens kon zo de eigen stam beschermen. Het voelde pijn, als andere mensen uit dezelfde stam fysiek pijn werd gedaan. Sympathie, empathie en hulpvaardigheid werden vervolgens gevoeld. Er is dus een oergevoel dat zorgt voor een wij-versus-zij-houding. Dit is dus niet alleen een mentale dualiteit, maar zeker ook een biologische. En gelukkig wel; mede daarom bestaan wij als soort nog!

De afgelopen dagen zie je dit mechanisme in werking treden. Het is dus niet vreemd dat wij Nederlanders meer geraakt worden door wat er in Parijs is gebeurd, dan wanneer we iets vergelijkbaars uit Beiroet op televisie zien. Wel kun je deze biologische instructie in jezelf detecteren en overrulen door empathische gedachten en gedrag over en voor alle mensen in de praktijk te brengen. Want laten we één ding niet vergeten, Fransman, Nederlander, Libanees of Irakees: we mogen bij andere stammen horen, bovenal zijn we allemaal mensen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.