Loyaliteit van Ajax-fans voor de club is een eng ding

logo-Ajax“Ajax is Ajax niet meer”, hoor ik – al vele jaren – verschillende supporters zeggen in stadions, tijdens gesprekken bij het koffieapparaat en je ziet het staan op diverse voetbalfora. Vrij logisch voor mij, want per definitie zal nooit iets hetzelfde blijven. Alles is in beweging, ook een voetbalclub. Anders was nooit de ‘Hollandse School’, oftewel ‘Totaalvoetbal’, ontstaan. Dan speelde Ajax nu nog net zoals in 1930: in het ‘dubbele W-systeem’. En dat zou zonde zijn, want Totaalvoetbal heeft Ajax en het Nederlands elftal vele Europacups, Wereldbekers en WK-finales bezorgd! Maar dien je als Ajax-fan voor de rest van je leven fan van die club te blijven, ook al verandert de club zoveel dat je na jaren niet meer achter keuzes en beleid staat en dat je weinig passie en energie meer voelt voor die club? Een flinke groep supporters vindt van wel. Anders ben je een ‘nepsupporter’.

Er zijn zat mensen die naar de Amsterdam Arena blijven afreizen om Ajax te zien voetballen, omdat ze dat nu eenmaal al 14 jaar doen. Of omdat ze al betaald hebben voor hun seizoenkaart. Of omdat het van ze wordt verwacht door andere fans. Of omdat ze hun hele identiteit ontlenen aan hun ‘Ajax-fan’-zijn. Als je oppervlakkig kijkt, lijkt zo’n iemand een loyale ‘echte’ fan, want elke wedstrijd weer zit hij in het stadion. Maar hij doet dit niet omdat hij werkelijk 100% achter de club staat, hij doet het uit een tweederangs incentive: loyaliteit. Want hij staat niet langer achter het beleid. Hij vindt dat er rare keuzes worden gemaakt. Het voetbal waar hij ooit verliefd op werd, technisch hoogstaand met de ene schaar na de andere en ontelbare hakjes en stiftjes, is uitgestorven. In zijn ogen is het enige dat Ajax nog Ajax maakt, het logo op de voetbalshirts. Loyaliteit is een sentimentele, statische relatie. Deze verplichting die je bent aangegaan is gebaseerd op zaken die jou in het verleden hebben overtuigd. Maar situaties, clubs en mensen veranderen. Loyaliteit daarentegen is dood en tart met de natuurwetten die ons laten zien dat alles een voortdurend veranderend proces is. Loyaliteit heeft niets met liefde, plezier of vertrouwen te maken. Loyaliteit is een eng ding. Draai het maar eens om: wil je dat je vriend of vriendin alleen maar bij je blijft uit loyaliteit, ook al voelt die persoon geen liefde meer voor jou? Vind je het werkelijk genoeg, als hij/zij bij je blijft omdat hij/zij dat beloofd heeft? Omdat het van hem of haar wordt verwacht? Is je angst voor het leven zó groot, dat je genoegen neemt met de tweede rang?

Hol fenomeen
“Een echte supporter blijft altijd achter zijn club staan”, is nog zo’n oppervlakkig argument dat geroepen wordt. Je blijft als vrouw toch ook niet achter je man staan, als hij je wekelijks mishandelt? Je blijft toch ook niet altijd klant van ABN-Amro als deze bank aantoonbaar je opgelicht heeft met kosten voor je hypotheek? Je blijft toch niet achter je tandarts staan als deze in je gezonde tanden boort om zijn wintersportvakantie te kunnen bekostigen? Je blijft toch niet achter al deze situaties staan omdat je daar eens voor gekozen hebt? Alles verandert. De meest waardevolle relatie, één die eerlijk is en meebeweegt met het leven, is er één van liefde. Je staat achter iets of iemand omdat je liefde ervoor voelt en er plezier aan beleeft. Je bent graag bij dat iets of iemand in de buurt, omdat alle vezels in je lichaam erom schreeuwen. En je doet dit niet vanwege het holle fenomeen loyaliteit. Dat is als een masker, nep.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.