René van der Gijp: “Ik heb een hele zwarte kant”

De lolligste jongen van de klas over Van Basten, straatvrees en vrouwenvoetbal…
beeld: Story

Johan Derksen, je collega bij Voetbal Insite, is toch simpelweg een ongelooflijke zeiksnor?
Nee, kijk, ze hadden het bij de maandagavonduitzending moeten laten. Lekker lullen over wat er dat weekeinde gebeurd was. Maar nu zenden ze op vrijdag wedstrijden als ADO Den Haag-Heracles uit. Dat op zich is al erg genoeg, maar om dan ook in de voor- en nabeschouwing en in de rust er iets zinnigs over te zeggen gaat te ver. Het niveau van de Nederlandse competitie is gewoon bedroevend. Zeker als je net drie dagen lang Europees voetbal hebt gekeken. Dan zie je eerst zo’n geweldige Henry een wereldgoal scoren en de volgende dag kijk je naar zo’n gozer van Heracles die de 100 meter in vijf minuten loopt en niet weet wat ‘ie met de bal moet.

Ex-voetballers worden toch trainer?
Misschien dat ik dat nu wel zou willen, maar toen heb ik er nooit over nagedacht. Nu ik in de lezingen ben gerold, maak ik dat af ook. En om nu nog mijn diploma’s te gaan halen…

Lezingen?
Zo’n twintig keer in de maand bezoek ik bedrijven om daar aan de hand van mijn ervaringen als voetballer te vertellen hoe ik de dingen zie voor in het bedrijfsleven.

Standaardgeleuter als ‘neuzen dezelfde kant op’?
Dat is het aardige, ik vertel juist het tegenovergestelde. Ik zeg juist dat we allemaal zo verschillend zijn van elkaar, dat we niet moeten proberen hetzelfde te willen. Mij valt alles op: hoe mensen elkaar behandelen, of ze oogcontact maken, wat ze onbedoeld zeggen… Dat hele spel zie ik en daar vertel ik over. Als voetballer doorzag ik al het spel van de macht in de kleedkamer en dat vond ik fascinerend om te zien. Ligt de macht bij Gullit of ligt ‘ie bij Koeman? Wie wil het hebben, wie staat het af… Fascinerend!

Met dat analytische vermogen had je toch trainer moeten worden…
En dan? Het vervelende is dat je het wel ziet, maar wat moet je ermee behalve je eraan storen? Maar het is wel hinderlijk dat ik alles opvang, want als ik een dagje van huis ben heb ik zoveel dingen gezien en gehoord, dat ik ‘s avonds bij thuiskomst blij ben dat de Gall&Gall nog open is. Anders kom ik niet in slaap.

Jij bent toch de lolbroek van het voetbal?

Ik was niet echt de man van de voetbalhumor. Ik vond de gekkigheid binnen zo’n groep spelers erg leuk. Ik observeerde alles en daardoor fungeerde ik goed als opstoker. Dan zag ik iets en zei ik tegen Wim Suurbier: ‘Zie je dat? Dat moet je maar niet doen, want anders krijg je problemen.’ En dan ging hij het juist doen en zag ik het al van mijlenver aankomen.

En hoe zit dat thuis?
Thuis ben ik heel rustig, joh. Ik heb geen manisch depressieve kant, nog, maar wel een hele zwarte kant. Dan heb ik dagen geen zin om naar buiten te gaan. Pas ik als naar buiten ga en in aanraking kom met mensen ga ik een los.

Een klassiek gevalletje van straatvrees?
Een lichte variant, ja. Dat komt omdat ik me afvraag waar iedereen tegenwoordig toch mee bezig is. Al die drukte, stress en gekte… Daar heb ik geen zin in. Iedereen die redelijk bij z’n verstand is, moet toch met het besef kunnen leven dat het op het eind van de rit toch gewoon nergens over ging? We zijn allemaal met onzin bezig. Ik ook! Beetje lullen op tv. Maar uiteindelijk is het helemaal niks. En daar is niets mis mee, als je er maar mee kunt leven. Dan kun je het relativeren. Maar ik heb het idee dat niemand kan leven met het feit dat wat we allemaal aan het doen zijn, gewoon onzin is.

Je wordt nu wel erg filosofisch…
Neem zo’n Van Gaal. Die zegt over Adriaanse: ‘Ik heb nu meer punten gehaald met AZ dan Adriaanse.’ Je neemt jezelf toch veel te serieus om zoiets over jezelf te zeggen? Louis denkt werkelijk dat men na zijn dood in Barcelona een standbeeld van hem onthullen. Nou, ik kan Louis nu alvast vertellen dat dát niet wordt gedaan. En dat maakt het allemaal zo triest. Weet je, die keren dat ik kampioen werd met PSV ben ik vergeten, maar die gemiste penalty’s onthoud ik wel. Als ik straks kwijlend in het bejaardentehuis zit lach ik erom, want het gaat over niks! Droevigheid is zoveel mooier.

Als je zo doorgaat, moet ik ook naar Gall&Gall…
Ik kan me gewoon de hele dag verbazen over mensen en hoe de dingen gaan. Laatst stond ik in een kledingwinkel en keek ik tegen de kop van zo’n chagrijnige medewerker aan. Ik zei hem: Joh, als je nou niet wil dat ik dit koop, dan vind ik het ook goed. Zeg dan gewoon; ‘René, donderstraal, pleur op alsjeblieft! Lelijke nagemaakte lul dat je er bent.’ Iedereen neemt zichzelf zo vreselijk serieus.

En dat doe jij niet?
Nee. Ik bezit simpelweg niet de juiste mentaliteit, ik heb überhaupt geen mentaliteit, maar al helemaal niet de juiste om ooit maar iets te bereiken. Ik heb geen geldingsdrang en ik wil niets. Als voetballer had ik dat al. Of ik nou won of verloor, ik vond het prima. Zaten we in de bus terug en had ik de grootste lol. Dan zeiden de anderen: ‘We hebben verloren, hoor.’ En ik: ‘Ja, maar er zal morgen in Bangladesh toch ook niet iemand wakker schrikken omdat PSV met 1-0 verloren heeft van Zwolle, of wel?’ Dan zeiden ze: ‘Maar René, zo kun je toch niet leven?’

Nee René, zo kun je toch niet leven?
Ach, ik heb het allemaal al gereduceerd tot nul. Dat is op zich niet altijd even handig, want soms neem ik dingen die ik wel serieus moet nemen, zoals familie en vrienden, ook niet serieus. Dat is het enige nadeel eigenlijk.

Ach, elk nadeel heeft z’n voordeel… Heeft Johan Cruijff altijd gelijk?
Ik vind Cruijff tactisch wel sterk. Alleen vind ik dat tactiek alleen opgaat als je beter bent dan je tegenstander, zodat je ze ermee kunt vangen. Maar ik weet bijna zeker dat grote wedstrijden als Manchester-Real Madrid door gelukkige momenten worden gewonnen. Zo’n gozer die net uitglijdt waardoor er een tegendoelpunt valt. Dat zijn momenten die je niet kunt uitanalyseren. En ik weet dat kwaliteit een grote rol speelt, maar geluk ook. Een Cruijff gaat daar volstrekt aan voorbij. Die denkt dat alles te analyseren is en alles een reden heeft. Dat denk ik niet.

En geluk kan Nederland wel gebruiken op het WK…
Wil Nederland een beetje ver komen in het toernooi, moeten de spelers waarvan ze het moeten hebben echt in vorm zijn. Een Robben, Van Nistelrooy, Kuijt en Cocu moeten echt top zijn, anders is deelname volstrekt zinloos. Zo’n Ronaldinho kan zelfs op een WK slechts 90% van zijn kunnen geven en nog ongelooflijke dingen laten zien. Maar Kuijt kan geeneens op 90% bij Feyenoord spelen; hij moet alles geven om een acceptabel niveau te halen.

Het voetbal van Nederland ziet er toch niet uit?! Of is dat niet erg en willen we gewoon eens kampioen worden?
Het ziet er niet uit omdat het niveau in Nederland zo treurig is. Waarom denk je dat Van Basten heeft geopperd om een competitie te maken met de Nederlandse en Belgische topclubs? Hij heeft NEC-RBC gezien en gedacht: Dit is niet goed! Wanneer je tegen dit soort clubs speelt, word je nooit sterker.

Jij hebt nog met San Marco gespeeld. Hoe was hij toen?
Als voetballer was hij ook al zo stoïcijns en teruggetrokken. Het mooiste aan Van Basten vond ik altijd hoe hij keek. Hij zei niks en keek alleen maar om hem heen. Hij analyseerde alles. En als je dan iets zei en hij dacht er het zijne van, dan kwam dat prachtige, denigrerende lachje tevoorschijn omdat hij lekker zijn eigen gang gaat. Hij is gewoon heel ontspannen. Heel wat anders dan Van Gaal. Ik was eens bij een training van het Nederlands elftal wezen kijken toen Van Gaal bondcoach was. Ze waren een passingoefening aan het doen en gilde Van Gaal naar Cocu: ‘Nee! Nee!’. Van Gaal ging toen even laten zien hoe je moet passen… Hij had totaal niet in de gaten dat achter hem de halve spelersgroep over de grond aan het rollen was van het lachen. Louis, twee jaar gespeeld bij Antwerp, gaat Cocu, 90 interlands, toch niet uitleggen hoe je moet spelen… Niet zo slim van Louis.

Wat vind je van vrouwenvoetbal?
Heb ik geen mening over.

Kom op… gooi het eruit!
Ik vind het niks. Vrouwen hebben geen motoriek om te voetballen. En ook niet om te tennissen. Schaatsen vind ik er wel esthetisch mooi uit zien en ook hockey gaat nog wel aardig. Hoewel ik laatst een lezing gaf bij een hockeyvereniging en opende met de vraag: Wat is de definitie van hockey?

Nou?
Tien mensen die elkaar het stofzuigen onmogelijk proberen te maken…

Geschreven voor For Him Magazine (FHM)

Copyright © Gabriël Deriga

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.